Dlaczego matka nazywa córkę swoim imieniem?

Dlaczego matka nazywa córkę swoim imieniem?

59 / 100 SEO Score

Dlaczego matka nazywa córkę swoim imieniem?

MAGDA. MAGDA.
Jestem zmęczona. Siedząc na kanapie staram się nie myśleć o niczym, strzepując z siebie resztki dnia. Dzisiejsze popołudnie jest słoneczne i ciepłe choć to dopiero połowa marca. W powietrzu czuć wolność i nowość – zapowiedź innego jutra. Niedbale omiatam mieszkanie wzrokiem, jest zwyczajne i niespecjalnie. Nagle dostrzegam coś, co wymierza cios w mój instrument zwany sercem. To prawda, że instrument źle strojony od lat i pełen fałszywych nut, ale to jedno sprawia, że na powrót jest nowy, lśniący i gra prawdziwe dźwięki. Ona. Burza włosów o kolorze marzeń sennych, oczy o spojrzeniu dawnym i przyszłym jednocześnie, postać mała i największa z wielkich. Ona. Dłonią goni w powietrzu pyłki kurzu. Ból. Surowy, wyrafinowany, ostry. Ból, od którego tracę świadomość. Zniosę go choć to granica, za którą nie ma już nic. Ona. Ja. Jedność. Inność. My. Razem.
Ja. Ciepły dzień. Nie pamiętam pory roku. Przez okno w dużym i jedynym pokoju wpadają potężne wiązki światła. Słońce. Jasność. Cisza. Pokój, w którym dzieje się wszystko. W którym dzieje się moje życie. Który zapamiętam do ostatniego dnia mojego życia. Pyłki kurzu, które gonię ręką w powietrzu, niektóre z nich udaje mi się złapać. Sukces. Radość. Dzieciństwo.
Ona. Ciepły dzień. Czy go zapamięta? Czy skojarzy porę roku? Przez okno w dużym, niejedynym pokoju wpadają wiązki światła. Słońce. Jasność. Cisza. 30 lat do tyłu i 30 do przodu. Sens istnienia. Magda. Ona. Ja. Magda. My obie – Magdy, bo córka i matka. 

Visits: 20

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.